Oscars® – „Wartość sentymentalna” ze statuetką dla Najlepszego Filmu Międzynarodowego!
Najnowszy film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.
Laureat Srebrnego Lwa na festiwalu w Wenecji, niezliczonych nagród publiczności na festiwalach na całym świecie, teraz również z szansą na Złoty Glob i Oscara. Film prezentuje prawdziwe wydarzenia. 29 stycznia 2024 roku wolontariusze Palestyńskiego Czerwonego Półksiężyca odbierają telefon alarmowy. W Gazie, w samochodzie pod ostrzałem uwięziona jest sześcioletnia dziewczynka, która błaga o pomoc. Ratownicy, starając się utrzymać z nią kontakt, robią wszystko, by dotarła do niej karetka. Dziewczynka ma na imię Hind Rajab. Najnowsze dzieło dwukrotnie nominowanej do Oscara Kaouther Ben Hani to przejmująca, głęboko humanistyczna historia, ukazująca bohaterstwo zwykłych ludzi. Głos Hind Rajab został określony przez wielu widzów i krytyków najważniejszym filmem dekady, zaś wśród jego producentów znaleźli się między innymi: Brad Pitt, Joaquin Phoenix, Rooney Mara, Jonathan Glazer i Alfonso Cuarón. Film był nominowany do Złotego Globu dla najlepszej produkcji nieanglojęzycznej, a niedawno trafił też na oscarową shortlistę.
Dwaj domokrążni sprzedawcy, Sam i Jonathan, jak współcześni Don Kichot i Sancho Pansa zabierają widza na wędrówkę przez kalejdoskop ludzkich losów. Podróż ta pokazuje piękno jednych chwil, błahość innych, humor i tragedię, które tkwią w ludziach, wielkość człowieczeństwa i jego kruchość. Tytuł nawiązuje do ptaków z obrazu Breugla „Myśliwi na śniegu”, które z wysoka obserwują świat i wydają się myśleć: Kim są ludzie? Za czym tak gonią? Podobnie jak inne obrazy tego reżysera, film stanowi łańcuch epizodów, mających kulminacje w absurdalnych wizjach, pełnych zarazem czarnego humoru, jak i tragizmu.
Skradziony przez mechanika Biesiadę spirytus metylowy trafia do spożycia.
Organizatorem „50 na 51” jest Pomorska Fundacja Filmowa w Gdyni – producent Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.
Projekt został objęty patronatem honorowym Prezydent Miasta Gdyni.
Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
Partnerem głównym „50 na 51” jest Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.
Partnerami projektu są Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, Telewizja Polska oraz Fundacja Kino Dostępne.
Patronami medialnymi projektu są Telewizja Polska, Polska Press Grupa, naszemiasto.pl, Program 1 Polskiego Radia, Program 3 Polskiego Radia, Magazyn Filmowy SFP, Ekrany, Interia, Filmweb, Miesięcznik KINO, Kino Polska.
Czy chcesz poznać prawdę za wszelką cenę?
Kultowy thriller po raz pierwszy w polskich kinach! Stanley Kubrick nazwał Zniknięcie (Spoorloos) „najbardziej przerażającym filmem, jaki kiedykolwiek widziałem”. Złowieszcza łamigłówka George’a Sluizera to mroczna podróż na drugą stronę moralności i intensywny portret pozbawionego skrupułów psychopaty. Wywołujące dreszcz grozy oraz ukłucia niepokoju Zniknięcie to wielki holenderski klasyk przypominający skrzyżowanie Milczenia owiec z Funny Games. Od momentu premiery film podstępnie wkrada się do świadomości widzów, którzy muszą sami odpowiedzieć na pytanie: „Czy chcesz poznać prawdę za wszelką cenę”?
Zaczyna się niewinnie – od wakacyjnej podróży. Para Holendrów, Saskia (Johanna ter Steege) i Rex (Gene Bervoets) jedzie do Francji samochodem. Po drodze sprzeczają się i droczą, uczą się francuskich słówek. W pewnym momencie zatrzymują się na stacji benzynowej. Saskia idzie do toalety – po czym znika. Jej zniknięcie będzie trapić Rexa przez całe życie. Szybko poznajemy też porywacza – jest nim Raymond (wstrząsająca rola Bernard-Pierre’a Donnadieu), niepozorny nauczyciel chemii. Czy Rex pozna kiedykolwiek oprawcę, na punkcie którego nabiera stopniowo obsesji?
Perfekcyjna adaptacja powieści Złote jajko Tima Krabbé to legendarny dziś film, który na początku miał kłopoty ze znalezieniem dystrybutora – a ostatecznie doczekał się amerykańskiego remake’u, również w reżyserii Sluizera. Zniknięcie to koszmar na jawie, narracyjna układanka, z której nie ma bezpiecznego wyjścia i filozoficzny horror rozegrany głównie w słonecznych plenerach i mieszczańskich wnętrzach. Wraz z Rexem podążamy za niewiadomą, tropimy ślady i szukamy rozwiązania zagadki.
Niezależny, niskobudżetowy przebój europejskiego kina ma rzesze wyznawców na całym świecie. Past Perfect z satysfakcją zaprezentuje film Sluizera w polskich kinach – czyli tam, gdzie jego upiorna magia działa zdecydowanie najsilniej.
Pierwszy film Christophera Nolana po raz pierwszy w polskich kinach! Zobacz narodziny stylu jednego z najważniejszych współczesnych reżyserów.
Pełnometrażowy debiut reżyserski Christophera Nolana jest jednocześnie manifestem jego przyszłego kina: labiryntowej narracji, obsesji kontroli i fascynacji płynną naturą tożsamości. Nakręcony za minimalny budżet (zaledwie 6 000 $!), w czerni i bieli, z wykorzystaniem naturalnego światła i londyńskich mieszkań przyjaciół reżysera, „Following” pozostaje jednym z najbardziej wyrazistych przykładów niezależnego kina lat 90.
Bohater filmu, bezimienny młody pisarz, zaczyna śledzić przypadkowych ludzi na ulicach Londynu, traktując ich jako materiał do swoich obserwacji. Z początku niewinna fascynacja szybko zamienia się jednak w niebezpieczny rytuał, gdy spotyka charyzmatycznego włamywacza Cobba — przewodnika po świecie manipulacji, performowania własnej osobowości i moralnej dezorientacji. Nolan prowadzi widza przez serię pozornie niepowiązanych zdarzeń, rozbijając linearność opowieści i zmuszając odbiorcę do ciągłego rekonstruowania rzeczywistości.
Już w tym wczesnym filmie ujawniają się wszystkie motywy, które później zdefiniują twórczość autora „Memento”, „Incepcji” czy „Oppenheimera”: fragmentaryczna pamięć, nieufność wobec percepcji, bohaterowie uwięzieni w konstrukcjach własnego umysłu oraz czas traktowany jako narzędzie dramaturgicznej manipulacji. „Following” funkcjonuje jak szkic przyszłego stylu Nolana, ale zarazem pozostaje dziełem niezwykle surowym i intymnym — miejskim noir o samotności, obsesji i pragnieniu przejęcia kontroli nad cudzym życiem.
To kino tworzone z ograniczeń: z niedoboru budżetu, czasu i środków technicznych. Właśnie dzięki tej ascetycznej formie „Following” zachowuje wyjątkową intensywność i dokumentalną wręcz bliskość londyńskiej przestrzeni końca lat 90. Film pokazuje narodziny jednego z najważniejszych współczesnych reżyserów nie jako spektakularny debiut, lecz jako precyzyjnie skonstruowany eksperyment narracyjny, w którym każda scena staje się częścią większej układanki.
Film będzie prezentowany w odrestaurowanej cyfrowo wersji obrazu i dźwięku, nad której przygotowaniem Christopher Nolan czuwał osobiście.
Elektryzujący, nonszalancki i pełen nieposkromionej energii legendarny debiut Jean-Luca Godarda. Film, od którego na dobre zaczęło się współczesne kino. Drobny gangster Michel (Jean-Paul Belmondo) przyjeżdża kradzionym samochodem z Marsylii do Paryża. Tam spotyka się z młodą Amerykanką Patricią (Jean Seberg), która stawia pierwsze kroki jako dziennikarka. Para flirtuje ze sobą i angażuje się w romantyczną grę – czy kryminalne sprawy Michela wpłyną na ich relację?
Zrywając z konwencjami i proponując własną, dynamiczną estetykę, Do utraty tchu utorowało drogę wszystkim późniejszym „nowym falom” oraz połączyło miłość do amerykańskiej kultury z paryską kinofilią i duchem młodości. Trudno przecenić wpływ filmu na kolejne pokolenia twórców: od Nowego Hollywood po zastępy niezależnych reżyserów i reżyserek, dla których brawurowe dzieło Godarda pozostaje niesłabnącym źródłem inspiracji. Kręcone małą ekipą na ulicach Paryża, Do utraty tchu wypromowało też ikoniczny duet: buńczucznego Belmondo oraz nowoczesną, nieprzystępną Seberg. Kiedy myślimy o Francji jako o stolicy kina, przed oczami mamy właśnie kadry z debiutu Godarda. Zafascynowany Do utraty tchu Richard Linklater zrealizował wchodzącą w sierpniu do polskich kin Nową falę: stylizowaną na przełom lat 50. i 60. opowieść o tym, jak powstawał ten jeden z najsłynniejszych filmów w historii kina.
Ekscytująca zabawa gatunkami, jaką dostajemy w Do utraty tchu, to z jednej strony bunt przeciwko zmurszałemu kinu lat 50., z którym nowofalowcy chcieli się rozprawić, a z drugiej – efekt niezliczonych seansów hollywoodzkich filmów klasy B, jakie pasjami oglądali oni w paryskich kinach. Jest to też buńczuczna deklaracja twórcy, który zdaje się mówić: „Nazywam się Godard i na waszych oczach zmieniam to, co wszyscy kochamy najbardziej: KINO”.
Ponad 60 lat po premierze, Do utraty tchu pozostaje klasykiem gwałtownym, ekscytującym i wciąż atrakcyjnym.
Anders nie żyje. Jest wprawdzie jeszcze dość młody i przystojny, ale jeśli nie osiągnęło się sukcesu przed trzydziestką, to tak, jakby nie osiągnęło się w życiu nic. Dręczą go wspomnienia wszystkich zmarnowanych szans i ludzi, których zawiódł. Kiedyś był ambitny, miał rodzinę, przyjaciół i wielkie plany. Dzisiaj zmaga się z demonami przeszłości, uzależnieniem od narkotyków i myślą dlaczego znalazł się w „martwym punkcie”. Kiedy pojawia się szansa nowego startu, Anders powraca do dawnych miejsc i wkracza w „idealne” życie przyjaciół. Wita go miasto wypełnione melancholią i sztucznymi gestami. Wieczorem, 31 sierpnia, wracają wspomnienia. Możliwości. Wolność. I wybór.
„Aftersun” to pełnometrażowy debiut reżyserski Szkotki Charlotte Wells, inspirowany jej własną historią. Wells porusza w nas najczulsze struny, budując swój film z nostalgicznych impresji i ulotnych emocji związanych z autentycznym wyjazdem wakacyjnym z ojcem do tureckiego kurortu w latach 90. Reżyserka opowiada o dojrzewaniu i o byciu sobą w relacji dziecka z rodzicem. Jednym z producentów „Aftersun” jest Barry Jenkins, nagrodzony Oscarem za „Moonlight”. W tle słyszymy muzyczne hity lat 90. – od „Macareny”, przez „Losing My Religion”, aż po wymowny utwór „Under Pressure” w wykonaniu Davida Bowiego i Freddiego Mercury’ego (jedna z najbardziej poruszających scen tańca we współczesnym kinie).
Jérémie wraca do Saint-Martin na pogrzeb byłego szefa. Pobyt prędko się wydłuża, gdy chłopak dostrzega, że miejscowy proboszcz i sąsiad zmarłego przejawiają dziwne zachowania.
Sirât to najbardziej elektryzujący film tegorocznego festiwalu w Cannes, na którym zasłużenie zdobył Nagrodę Jury. Opowieść o ojcu desperacko szukającym córki na pustynnych, nielegalnych rave’ach w Maroku, to odjazdowe połączenie survivalowego thrillera spod znaku Ceny strachu z apokaliptyczną wizją Mad Maxa.
Fenomenalnie nakręcony Sirât trzyma w napięciu, zachwyca znakomitą ścieżką dźwiękową Kangdinga Raya i nie daje o sobie zapomnieć. To kino totalne!
Opętanie to nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, drugi francuski film Andrzeja Żuławskiego. Film przedstawia historię Marka i Anny, którzy przechodzą przez małżeński kryzys spowodowany długotrwałą nieobecnością Marka i romansem Anny. Anna zaniedbuje ich wspólne dziecko i popada w coraz bardziej ekstremalne stany emocjonalne. Mark stara się dowiedzieć, co jest przyczyną jej dziwnego zachowania i ratować związek. Sytuacja staje się bardziej skomplikowana, gdy Mark poznaje, do złudzenia przypominającą jego żonę, Helenę.
Pamiętasz lato, które zmieniło twoje życie?
Legendarny debiut reżyserski Sofii Coppoli, który otworzył drzwi do świata dziewczyńskich sekretów, powraca do polskich kin w wersji odrestaurowanej 4K! Przekleństwa niewinności są adaptacją kultowej, kilkukrotnie wydawanej w Polsce powieści Jeffreya Eugenidesa. Historia pięciu sióstr Lisbon opowiada o pierwszych razach i wkraczaniu w dorosłość, przed którą nie da się (czy aby na pewno?) uciec.
Zjawiskowo nakręcone przez Eda Lachmana, z eteryczną oprawą muzyczną w wykonaniu duetu Air, Przekleństwa niewinności to zmysłowa opowieść o dorastaniu w latach 70. Ćwierć wieku później ta skąpana w nasyconych, słonecznych kolorach dekada pozostaje przede wszystkim wspomnieniem i fantazją – zapisaną w porzuconych pamiętnikach, wyciętych drzewach i dźwiękach gramofonowych płyt. Nastoletnie siostry Lisbon wspomina bezimienny narrator, zakochany przed laty nie tyle w jednej z dziewcząt, ile w nastroju tajemniczości, jaki wokół siebie roztaczały.
Przekleństwa niewinności mają wielopokoleniową obsadę, złożoną z aktorów o charakterystycznej aurze: James Woods (Wideodrom), Kathleen Turner (Żar ciała) oraz przede wszystkim młodziutcy Kirsten Dunst (Wywiad z wampirem, Maria Antonina) i Josh Hartnett (Pearl Harbor, Sin City). Zwiewny, marzycielski styl filmu został zainspirowany Piknikiem pod Wiszącą Skałą, dzięki czemu debiut Coppoli wygląda niczym przeniesienie tajemniczej historii Petera Weira w realia amerykańskich przedmieść.
Na Przekleństwach niewinności wychowały się pokolenia dziewczyn i kobiet, którym bliska jest uchwycona w filmie wrażliwość. Produkcyjne wsparcie American Zoetrope, firmy Francisa Forda Coppoli, i swoboda wyobraźni Sofii zaowocowały jednym z przełomowych debiutów współczesnego kina – intymną, choć niepozbawioną niepokoju, pachnącą ciepłym latem historią, w której można się zanurzyć i rozsmakować.
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi.
„Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
Statkiem podróżuje para modeli-celebrytów, Carl (Harris Dickinson) i Yaya (Charlbi Dean), ale ich wycieczka szybko przestaje nadawać się na Instagram. Nagły sztorm – a raczej kałszkwał – sprawia, że owoce morza wracają tam, skąd przyszły, i demoluje jacht, a wraz z nim rozsadza całą społeczną hierarchię.
Staruszek Alvin Straight podróżuje z Iowa do Wisconsin na małym traktorze, by u celu podróży pojednać się z chorym bratem.
Aktorzy prowincjonalnego teatru przygotowują inscenizację "Wyzwolenia" Wyspiańskiego. Reżyseruje artysta z Warszawy, który powierzchownie traktuje swoją pracę, odrzucając ambitne pomysły odtwórcy roli Konrada, Krzysztofa. Ten ostatni, najzdolniejszy aktor w zespole, czuje się coraz bardziej osamotniony nie tylko jako artysta. Powoli rozpada sie bowiem także jego małżeństwo. Krzysztof podejmuje bezkuteczne próby ratowania swojego związku i ambicji artystycznych...
Organizatorem „50 na 51” jest Pomorska Fundacja Filmowa w Gdyni – producent Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.
Projekt został objęty patronatem honorowym Prezydent Miasta Gdyni.
Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
Partnerem głównym „50 na 51” jest Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.
Partnerami projektu są Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, Telewizja Polska oraz Fundacja Kino Dostępne.
Patronami medialnymi projektu są Telewizja Polska, Polska Press Grupa, naszemiasto.pl, Program 1 Polskiego Radia, Program 3 Polskiego Radia, Magazyn Filmowy SFP, Ekrany, Interia, Filmweb, Miesięcznik KINO, Kino Polska.
SCREENING WITH ENGLISH SUBS
AMONDO GRINDHOUSE to filmowa podróż przez różne oblicza kina exploitation – od grindhouse’ów z lat 60. i 70., przez europejskie kino erotyczne, po gatunkowe hybrydy z Azji i Ameryki Południowej. Filmy pokazujemy w wersjach z napisami w języku angielskim.
The Toxic Avenger / Toksyczny mściciel (1984)
THE TOXIC AVENGER stands with PINK FLAMINGOS and THE EVIL DEAD as one of the most gleefully offensive "midnight movies" of the twentieth century. Now, this 1980s horror classic returns to the big screen in a big way! Among the residents of Tromaville is Melvin, a nerdy janitor at the local health club. A gang of thugs devise a cruel hoax that goes horribly wrong and Melvin is cast through a third story window into a vat of toxic waste. However, an unexpected metamorphosis takes place. As the chemicals take hold of his body, Melvin turns into the Toxic Avenger, doer of good, and brutal mauler of evil! The excitement is non-stop as Toxie sets out to single handedly wipe out the forces of evil that torment the people of Tromaville.
The film will be screened with english subtitles (english version down below) / Film będzie pokazywany z napisami w języku angielskim.
Pokaz odbędzie się w ramach POLITYCZNEGO KLUBU FILMOWEGO. Inauguracyjny pokaz!
Krótko po ukończeniu swojego pierwszego filmu (“Do utraty tchu”), Jean Luc Godard nakręcił “Żołnierzyka”. Ówczesne władze francuskie natomiast, postanowiły ten film ocenzurować - do jego premiery dopuszczono dopiero po zakończeniu Wojny Algierskiej (co sprawia, że jest on szeroko uznawany za trzeci film Godarda). Paradoksalnie, akcja filmu rozgrywa się w Szwajcarii - młody francuz, fotograf ukrywa się tam przed poborem do wojska. Zostaje jednak wplątany w intrygi tego konfliktu, prowadzone na jego peryferiach. "Żołnierzyk” jest być może najbardziej niesprawiedliwie pomijanym filmem Godarda.
Polityczny Klub Filmowy to regularnie odbywająca się seria pokazów filmów w kinie Amondo, która łączy kino politycznie świadome razem z prelekcjami prelegentów oraz dyskusjami w duchu polityczno-informatywnym po seansach. Jest to przestrzeń, w której wigor i pasja zarówno wobec tematów politycznych, jak i kina, mogą znaleźć swoje ujście. Wśród filmów znajdują się mniej popularne pozycje takich mistrzów jak Kubrick, Godard, Altman czy Wajda.
Projekt jest możliwy dzięki dofinansowaniu od Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
The film will be screened as a part of POLITICAL FILM CLUB. Inaugural screening!
Shortly after completing his first film (“Breathless”), Jean Luc Godard shot “The Little Soldier”. However, France’s contemporary establishment decided to censor the film - its release was only permitted after the Algerian War’s completion (which makes it widely considered as Godard’s third film). Quite ironically, the film is set in Switzerland - young French photojournalist seeks refuge from a military draft. Despite that, he gets tangled up in the conflict’s peripheral stirrings. “The Little Soldier” is perhaps Godard’s most criminally overlooked film.
Political Film Club is a regular film series in kino Amondo, which combines politically conscious cinema with experts’ introductions and politically-spirited discussions following the screenings. It’s a space where an energetic passion for political topics and cinema can find its expression. The films include less popular works of masters such as Kubrick, Godard, Altman and Wajda. (If there is a need, the discussions can be moderated bilingually and/or in english)
The project has been made possible thanks to financial support of the Polish Film Institute.
Ewa, przebojowa fotoreporterka walczy o awans w redakcji. W czasie jednego z nocnych dyżurów robi wstrząsające zdjęcie młodej kobiety z hotelu robotniczego. Zaprzyjaźniają się, aż do publikacji materiału ze zdjęciem.
Organizatorem „50 na 51” jest Pomorska Fundacja Filmowa w Gdyni – producent Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.
Projekt został objęty patronatem honorowym Prezydent Miasta Gdyni.
Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
Partnerem głównym „50 na 51” jest Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.
Partnerami projektu są Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, Telewizja Polska oraz Fundacja Kino Dostępne.
Patronami medialnymi projektu są Telewizja Polska, Polska Press Grupa, naszemiasto.pl, Program 1 Polskiego Radia, Program 3 Polskiego Radia, Magazyn Filmowy SFP, Ekrany, Interia, Filmweb, Miesięcznik KINO, Kino Polska.